เขาไม้เท้าสิบสอง

Search :
Phuket Travel
Browse by alphabet
Browse by location
Increase your business opportunities today by listing in Phuket Business Directory
Home > Photo & Stories > Phuket Travel Stories > Khao Mai Thao Sib Song
Khao Mai Thao Sib Song Travel Story
เขาไม้เท้าสิบสอง

เขาไม้เท้าสิบสอง เป็นยอดเขาที่สูงที่สุด ในจังหวัดภูเก็ต มีความสูงประมาณ 529 เมตร อยู่ในพื้นที่อำเภอกะทู้ เขาไม้เท้าสิบสอง หากนึกไม่ออกว่าอยู่ที่ไหน ก็ลองนึกภาพภูเขา ที่เป็นฉากหลังของหาดป่าตองดู นั่นแหละคือเขาไม้เท้าสิบสอง แต่หากยังนึกภาพไม่ออก ก็ภูเขาที่มีลูกกอล์ฟอยู่บนยอดนั่นแหละค่ะ ซึ่งเจ้าลูกกอล์ฟที่ว่า ความจริงเป็นเครื่องมือ ในการตรวจสภาพอากาศของทหารเค้า

หาดป่าตอง มีฉากหลัง เป็นภูเขา วงกลมสีแดง คือ ที่ ที่เราจะไป
   
เรด้าร์ หรือเครื่องมือ อะไรซักอย่าง ที่เอาไว้ตรวจ สภาพอากาศ
   
   
เขาไม้เท้าสิบสอง

ถึงแม้ว่าเขาไม้เท้าสิบสอง จะอยู่ในเขตอำเภอกะทู้ แต่ก็มีอาณาเขตติดต่อกับ ตำบลฉลองเช่นกัน และเส้นทางการเดินทาง ที่สะดวกที่สุด ที่จะไปยังยอดเขาไม้เท้าสิบสอง คือ เส้นทางจาก ซอยบ้านในตรอก ตำบลฉลอง อำเภอเมือง จังหวัดภูเก็ต

เห็นป้ายนี้ เลี้ยวเข้าไปเลย ประมาณ 5-6 กม. ถึงจุดชมวิว
   

แต่ที่ไปคราวนี้ ไม่ได้ใช้เส้นทางบ้านในตรอก แรกๆ ก็ไม่ได้เอะใจอะไร ขับไปเรื่อยๆ ถนนจากที่คอนกรีตอย่างดี ก็เริ่มกลายเป็นถนนดินแดง ตลอดสองข้างทาง เต็มไปด้วยวิวสวยๆ และความร่มรื่นของป่า

   
หลงแต่ยังไม่รู้ตัว มัวระเริง กับวิวสวยๆ อยู่

แต่ขับมาได้ซักพัก เอ...ชักไม่ดีแล้วมั้ง มันเป็นทางตัน สุดถนนแล้ว ข้างหน้าเป็นโรงเก็บยาง ไม่มีทางไปต่อแล้ว...โชคดีมีชาวบ้านคนนึง แกยืนอยู่แถวนั้นพอดี (คงออกมาดูว่ามาทำอะไรกันนี่) ก็เลยเสร็จเรา ถามซะเลย แกก็บอกให้ไปทางถนนดำ (ถนนลาดยาง) คือ มันต้องเลี้ยวซ้ายก่อน แต่เราไม่เลี้ยว ตรงมาเลย

   
ไปตาม ทางถนนดำ

หลังจากถามทางแล้ว ก็ขับรถย้อนลงมา อย่างมั่นใจ เที่ยวนี้ชัวร์ ลงมาไม่ไกลนักมีทางแยกจริงๆ ค่ะ เป็นถนนลาดยางเสียด้วย ใช่แน่แล้ว ขับไปเลยค่ะ แต่ขับไปเรื่อยๆ ก็มีทางแยกอีก เอ... เอาไงดี ว่าแล้วก็ลงประชามติ เลี้ยวซ้ายผ่านตลอดดีกว่า แต่เหมือนฟ้าดินกลั่นแกล้ง (น้ำมันยิ่งแพงๆ ด้วย) ขับไปเรื่อยๆ ทางมันก็ลาดลงๆ อ้าวแล้วนี่เราขึ้นเขา หรือลงเขาล่ะนี่ อย่ากระนั้นเลย โทรไปถามทางกับเพื่อน ที่เค้าเคยขึ้นมาที่นี่แล้วดีกว่า แล้วเมื่อความจริงปรากฏ คณะเราก็ถึงบางอ้อ ว่ามาผิดทาง แยกข้างบนนั่นต้องเลี้ยวขวา สรุปว่า ง.งูต้องมาก่อน ฉ.ฉิ่งค่ะ (ความโง่ผ่านไป ความฉลาดก็ตามมาเอง)

ย้อนกลับค่ะ ย้อนกลับ
   

เอาล่ะเมื่อรู้ทางแน่ชัด ก็ออกเดินทาง แต่ก็ได้ข้อสังเกตอย่างหนึ่งว่า ต้องขับตามเสาไฟฟ้าไป เสาไฟฟ้าที่ว่า เป็นเสาไฟ ที่ลากสายไฟเส้นใหญ่มากๆ ถึงสามสาย เค้าต้องลากไปใช้กับ ไอ้ลูกกลมๆ ของทหารข้างบนแน่ๆ อันนี้คิดเอาเอง เป็นความเชื่อส่วนบุคคล

   
ขับตาม เสาไฟฟ้าแรงสูง ไปเรื่อยๆ รับรองถึงแน่ๆ

ตลอดเส้นทาง สะดวกสบายมาก เพราะเป็นถนนลาดยางอย่างดี สองข้างทางร่มรื่น เต็มไปด้วยต้นอ้อ ซึ่งชาวภูเก็ต ใช้ดอกของมัน มาทำไม้กวาด ที่เรียกกันว่าไม้กวาดดอกอ้อ โดยจะเห็นเค้าทำ เจ้าไม้กวาดดอกอ้อกัน แถวบ้านกะทู้เป็นส่วนใหญ่ เมื่อก่อนเวลาไปเยี่ยมญาติ ที่กรุงเทพฯ บางครั้งยังต้องเอา ไม้กวาดดอกอ้อ ไปฝากกันเลย เค้าว่ากันว่ามันใช้ดี ถนัดมือ ด้ามไม่เล็กไม่ใหญ่เกินไป และก็ทนทานอีกด้วย

ไม้กวาดดอกอ้อ หนึ่งในสินค้า OTOP ของจังหวัดภูเก็ต
   

นอกจากมีต้นอ้อแล้ว บริเวณนี้ยังมีต้นหางหมา ขึ้นแซมอีกด้วย ซึ่งต้นหางหมานี้ เค้าว่าเอามาทำ ไม้กวาดไม่ได้ สาเหตุเป็นเพราะอะไรนั้น ก็ไม่ทราบแน่ชัด แต่คิดว่าคงเพราะดอกของมัน มีเส้นไม่หนาและดกเท่าดอกอ้อ แม้ว่ามันจะคล้ายๆ กันก็ตาม ส่วนวิธีสังเกตต้นไม้ทั้งสองชนิด ก็คือ ต้นอ้อจะมีใบที่ใหญ่และกว้าง กว่าต้นหางหมา

   
ต้นอ้อ ใบใหญ่กว่า
ต้นหางหมา ใบเรียวยาวกว่า
   

ขับมาได้ประมาณ 4 กม. ก็มาถึงบริเวณที่เค้าจัดไว้สำหรับชมวิว ความจริงก็เป็นลานโล่งๆ มองเห็นวิวสวยงาม แต่เห็นได้ไม่รอบเกาะ เพราะตรงนี้ไม่ใช่ยอดเขา เสียดายมากเลยที่ขึ้นไปบนยอดไม่ได้ เพราะเป็นพื้นที่ของทหารอากาศ เค้าคงจะป้องกันการก่อจลาจล หรือวินาศกรรม ก็เลยห้ามไม่ให้คนภายนอกบุกรุก แต่ไม่เป็นไร ตรงจุดนี้ก็เห็นวิวสวยเหมือนกัน

   
พ้นโค้งนี้ ก็เห็นวิวสวยๆ แล้ว
ไปต่อไม่ได้แล้ว เสียดายจัง
   
   
พื้นที่ของทหาร

จากตรงนี้สามารถมองเห็น วิวสวยงามของหาดป่าตอง และตัวเมืองภูเก็ตได้ วันนั้นท้องฟ้าสวยมากเลย แต่อากาศร้อนไปหน่อย เลยมีไอน้ำเต็มไปหมด ภาพที่ได้มาก็เลยมัวๆ

   
มองลงไปข้างล่าง เป็นป่าตอง
เขาโต๊ะแซะ
   
สะพานหิน (สังเกตเตาเผาขยะ)
   
   
ที่เห็นไกลๆ คือ หอชมวิวเขาขาด
มองไปมองมา เห็นจะมีก็แต่ ยอดเขานาคเกิด ที่มีความสูง ทัดเทียมกัน กับจุดที่เรายืนอยู่
   
   
อ่าวฉลอง

อากาศข้างบนสดชื่น และปลอดโปร่งมากๆ เลย เสียอย่างเดียว ร้อนไปหน่อย แต่ก็ไม่มีใครปริปากบ่น ก็ไปกันตอนเที่ยงๆ เองนี่นา จะโทษใครได้...

ชื่นชมกับวิว และเดินสำรวจพื้นที่ได้สักพัก ก็มีรถกระบะคันหนึ่ง แล่นมาด้วยความเร็วสูง ตรงขึ้นไปบนเขา พวกเราก็มองตามกันใหญ่ คิดว่าถ้าเค้าผ่านได้ เราก็น่าจะผ่านได้นะ แต่ว่าไม่กี่นาทีต่อมา รถกระบะคันดังกล่าว ก็ถอยลงมาตามระเบียบ เป็นอันว่าขึ้นไม่ได้แน่นอน เฮ้อ...

ถอยหลัง ลงตามระเบียบ
   

เดินเก็บภาพกันไปซักพัก ก็กลับกัน ใกล้ถึงปากซอย มองไปทางขวามือ เห็นวัดหลวงปู่สุภา ที่ซอยข้างๆ ตอนแรกก็นึกว่าทะลุกันได้ แต่มันกลับไม่ทะลุ ก็เลยต้องออกจากซอยขับรถไปตามถนนใหญ่ แล้วค่อยเลี้ยวเข้าซอย ที่จะไปวัดอีกทีหนึ่ง มาถึงที่วัดพบว่ายังสร้างไม่เสร็จ แต่ก็เก็บภาพมาฝากกันเหมือนเคย

เขื่อนบางวาด ถ่ายตอนลงเขา ก็สวยอีกแบบ
   
เห็นไกลๆ นั่นคือ วัดหลวงปู่สุภา
   
   
กุฏิ ของ หลวงปู่สุภา

คราวนี้ไปเที่ยวกันหลายที่ แต่หนักไปทางหลงทางซะมากกว่า น้ำมันก็หมดไปประมาณครึ่งถัง ในยุคที่น้ำมันแพงอย่างนี้ น่าเสียดายจริงๆ หากเพื่อนๆ จะเดินทางไปที่ไหน ก็ต้องวางแผนการเดินทางให้ดีนะคะ จะได้ช่วยชาติประหยัดค่ะ อย่าเอาอย่างคณะของฟ้าสวยนะคะ

ข้อคิดเห็น - เขาไม้เท้าสิบสอง

เตรียมพร้อมก่อนไป :
  • กล้องถ่ายรูป เพื่อเก็บภาพวิวสวยๆ
  • หากมีกล้องส่องทางไกลยิ่งดี
  • แผนที่ (จะได้ทราบว่าทิศไหนเป็นอะไร)
  • ขับตามเสาไฟฟ้าแรงสูงไปเรื่อยๆ รับรองไม่หลงทาง
ชอบมาก :
  • วิวสวยมาก
ข้อควรจำ :
  • มองเห็นไม่ทั่วเกาะ เพราะขึ้นไปบนยอดเขาไม่ได้ แต่มองเห็นวิวหาดป่าตองชัดเจน




by: Torquoise
story@phuketindex.com

Change to your language

Advertisement