เอ็กซเรย์ (X-ray)
![]() |
ปิ๊ง! จากรังสีที่ไม่รู้จัก
เมื่อปี ค.ศ.1895 นายวิลเฮลม์ คอนราค เรนท์เกน (Wilhelm Conrad Rontgen)
นักฟิสิกส์ชาวเยอรมัน ขณะที่เขากำลังทำการทดลอง โดยนำท่อรังสีแคโทด
(cathode – raytube) มาใช้ เพื่อศึกษาลำแสงอิเล็กตรอน ขณะที่ทำการ
ทดลองนั้น เขาสังเกตเห็นว่าลำแสงจากท่อรังสีแคโทค สามารถเดินทางผ่าน
วัตถุทึบแสงได้ เขาไม่รู้ว่ารังสีที่เขาค้นพบโดยบังเอิญนี้คือรังสีอะไร
เขาจึงเรียกรังสีตัวนี้ว่า “รังสีเอ็กซ์” (x-ray) ผู้ช่วยของเขาเรียกรังสีนี้ว่า
“รังสีเรนท์เกน” (Rontgen-ray) เพื่อเป็นการให้เกียรติแก่เขา
ต่อมารังสีเอ็กซ์ถูกนำไปใช้ในวงการแพทย์อย่างกว้างขวาง และนับเป็นก้าวปฏิบัติ ของวงการแพทย์ทีเดียว ในการนำมาใช้วินิจฉัยโรคเพื่อการรักษาเยียวยา ต่อมาวิศวกรชาวเยอรมานของบริษัท GE (General Electric) นายวิลเลียม ดี คูลลิจ (William D. Coolidge) ได้ปรับปรุงเครื่องมือควบคุมรังสีเอ็กซ์ ให้อยู่ในทิศทางจำกัดตามเป้าหมาย เบี่ยงเบนและกระจายให้น้อยที่สุด เพื่อให้ใช้ได้อย่างมีประสิทธิภาพที่สุดได้ภาพชัดเจนมากขึ้น ซึ่งใช้กันมากขึ้น ซึ่งใช้กันมาจนปัจจุบันนี้ ถือเป็นเครื่องมือที่สำคัญอย่างยิ่งยวดของ วงการแพทย์ทั่วโลก

