เพนนิซิลิน (Penicillin)
![]() |
ปิ๊ง! จากเชื้อราขนมปัง
เซอร์อเล็กซานเดอร์ เฟลมมิ่ง (Sir Alexander Fleming) เป็นผู้ค้นพบ
เพนนิซิลินเมื่อปี ค.ศ.1928 จากการสังเกตว่า ราที่ขึ้นบนขนมปังสามารถ
ฆ่าเชื้อแบคทีเรียตระกูลต่าง ๆ ได้ ซึ่งจากข้อสังเกตเล็ก ๆ ครั้งนี้ได้นำมาซึ่ง
การค้นพบครั้งสำคัญต่อประวัติศาสตร์การแพทย์ เฟลมมิ่งพบว่า สารจาก
ธรรมชาติสามารถใช้ฆ่าแบคทีเรียที่ก่อให้เกิดโรค ซึ่งเป็นอันตรายต่อร่างกายของมนุษย์ได้
ในเวลาต่อมา ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ความต้องการเพนนิซิลินเพิ่มมากขึ้น เนื่องจากมีผู้ที่ได้รับบาดเจ็บจำนวนมาก แต่การสกัดยาปฏิชีวนะจากเชื้อรา เพนนิซิลินนั้นใช้เวลานาน และได้ยามาเพียงจำนวนน้อย ทำให้นักวิทยาศาสตร์ จำนวนมากพยายามคิดค้นหาวิธีการที่จะผลิตเพนนิซิลินอย่างมีประสิทธิภาพและรวดเร็ว
![]() |
ซึ่งในเวลาต่อมา นายแอนดริว เจ โมเยอร์ (Andrew J. Moyer) นักจุลชีววิทยา ผู้นำทีมวิจัยในประเทศสหรัฐอเมริกา พบวิธีการเพาะเชื้อราในกรดแลกโตส และเหล้าข้าวโพด ทำให้สามารถผลิตเพนนิซิลินได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น ซึ่งเทคนิคนี้ต่อมาได้รับ การจดทะเบียนสิทธิบัตรเมื่อปี ค.ศ. 1984


