กระจกส่องหลัง

กระจกส่องหลัง (Rear – view Mirror)

ปิ๊ง! เพราะอยากขับรถแข่งคนเดียว
เรื่องมีอยู่ว่า ในการแข่งรถ “อินดี้ 500” (Indy 500) เมื่อปี ค.ศ. 1911 มีรถเข้าลงทะเบียนแข่งขัน 40 คัน ปกติแล้วการแข่งขันจะต้องมีผู้อยู่ใน รถ 2 คน คือ คนขับ และช่างเครื่อง ซึ่งทำหน้าที่คอยดูข้างหลังช่วยคนขับด้วย แต่นายรอย ฮาร์โรน (Ray Harroun) ลงทะเบียนเข้าแข่งเพียงคนเดียว จึงถูกผู้ร่วมแข่งขันคนอื่น ๆ ประท้วงด้วยเหตุผลที่ว่า ขับคนเดียวนั้นไม่ปลอดภัย ต่อตนเองและต่อผู้อื่น เพราะไม่มีใครช่วยดูข้างหลังให้

ฮาร์โรนแก้ปัญหาการประท้วงครั้งนี้ ด้วยการทำกระจกเป็นพิเศษติดที่รถของเขา ฮาร์โรนเรียกกระจกนี้ว่า “กระจกส่องหน้า” (rear-view mirror) ซึ่งทำหน้าที่ สะท้อนภาพข้างหลัง ให้เห็น แทนผู้ช่วยบอกทาง ในที่สุดกรรมการ ก็อนุญาตให้เขาลงแข่งได้ ผลปรากฏว่า ฮาร์โรนใช้เวลาในการขับรถแข่งเพียง 6 ชั่วโมง 42 นาที เขาคือผู้ชนะเลิศ เข้าสู่เส้นชันเป็นคนแรก

การแก้ปัญหาครั้งนี้ของเขา นำมาสู่การปรับเปลี่ยนโฉมหน้ารถครั้งยิ่งใหญ่ ทำให้มีกระจกส่องหลังมาจนทุกวันนี้