ลิควิด เปเปอร์ (Liquid Paper)
![]() |
ปิ๊ง ! จากการพิมพ์ผิดบ่อย ๆ
นางเบ็ต เนสสมิธ (Bette Nesmith Graham) ทำงานในหน้าที่เลขานุการ
เวลาเธอพิมพ์งาน เธอต้องเจอกับปัญหาการพิมพ์ผิด ซึ่งเธอใช้ยางลบดินสอ
เป็นตัวช่วยลบ ทำให้การทำงานทั้งล่าช้าและงานไม่เรียบร้อย ต่อมามี
เครื่องพิมพ์ดีดไฟฟ้าออกมาใช้ คราวนี้เธอเผชิญปัญหาหนักกว่าเก่า
เพราะไม่สามารถใช้ยางลบดินสอลบคำผิดได้อีกต่อไป ต้องพิมพ์ใหม่สถานเดียว
เธอจึงหาหนทางแก้ปัญหานี้ด้วยการประดิษฐ์น้ำยาลบคำผิดขึ้นมา
ในปี ค..ศ. 1956 เธอก็ค้นหาวิธีทำน้ำยาลบหมึกแบบง่าย ๆ เพียงใช้สีน้ำสีขาว บรรจุลงในขวดน้ำยาทาเล็บ ใช้พู่ป้ายน้ำยาทาเล็บป้ายสีขาวลงบนกระดาษ แค่นี้คำผิดก็ลบไป พิมพ์ซ้ำทับได้แนบเนียน ใช้ง่าย รวดเร็ว และแก้ปัญหาได้ อย่างมีประสิทธิภาพ บรรดาเพื่อนร่วมงานเห็นเช่นนั้น ก็ขอน้ำยาลบหมึกของเธอ มาใช้กันบ้าง นี้เป็นจุดกำเนิดน้ำยาป้ายคำผิด “ลิควิด เปเปอร์ (Liquid Paper) "
เมื่อมีความต้องการน้ำยาป้ายคำผิดมาก ๆ นางเกรแฮมจึงได้พัฒนาสีน้ำสีขาว และทำการผิดที่บ้านออกจำหน่าย ด้วยการผสมสีขาวลงในเครื่องปั่นน้ำกรอก ใส่ขวดยาทาเล็บ เป็นอุตสาหกรรมครอบครัวยายนานถึง 17 ปี
![]() |
ปี ค.ศ. 1976 เธอสามารถผลิตลิควิด เปเปอร์ได้ถึง 25 ล้านขวด ออกจำหน่าย ไปทั่วโลก และต่อมาในปี ค.ศ. 1979 เธอได้ขายกิจการให้กับบริษัทยิลเล็ต (Gillette)


